Abrir o menú principal

Wikiquote β

Xosé Manuel Beiras

Xosé Manuel Beiras e un político nacionalista galego.


  • «Eu débome a este país antes que ao propio BNG.»[cómpre referencia]
  • (Chorando) Vostede ven aquí (Parlamento Galego) aínda a insultar [...] á xente que está ahí arriba representando ós que padeceron aquela peste (droga), en primeira liña de fogo. Faime vostede chorar... de noxo... de carraxe... de indignación. [1]
  • Eu si que son do BNG, se cadra os que están agora no poder non son do BNG. [2]
  • Feijoo dirixe en San Caetano unha brigada de demolicións, limpeza étnica, ecocídio e socialicidio da nosa nación galega. Rajoy é o moneco do grande ventrílocuo que é a plutocracia (iso que disfrazan co nome de mercados), e Feijoo é á súa vez o moneco dese moneco, ou sexa, moneco en segundo grao. [3]
  • Fraga está gagá. É unha vella cabeza ó servizo do réxime que naceu da violencia.
  • Ese señor carece das condicións psíquicas para gobernar.
  • Jaime Mayor Oreja actúa como boicoteador e sabotador dunha solución pacífica. Considero positivo o pacto de lexislatura vasco, é unha lección democrática e de coraxe político dos nacionalistas.
  • Os imbéciles e escuros non lles fago nin caso[4]
  • «Feijóo está matando máis xente que nengún grupo terrorista do estado español.»[5]
  • Nota: Publicado en Twitter, referíndose aos recortes en sanidade.
  • “...isto é o debate dunha nación, a galega, subsumida nun estado que a nega, porque nos impón o dogma de fe de que nese Estado hai unha única nación, que a chaman española. [...] Así a nación galega non existe e punto, que diría Fraga Iribarne. Murguía e Otto Bauer, por caso, eran estúpidos iñorantes, e Manuel Fraga e Antonio Primo de Rivera, sabios infalíbeis. Empezamos ben. Digo empezamos, porque nesa negación da nosa identidade como nación radica a orixe ideolóxica do secular calvario e a catastrófica situación actual padecida polo pobo galego. Mais o grave é que vostedes, que disque son galegos de nación, como dirían os ilustrados do XVIII, asumen a negación que fai o estado da nación de vostedes. Do que resulta que non son nacidos, nin ben nin mal, en Galiza. Non se consideran fillos dela. Para vostedes, Galiza é un simples “territorio”, como di o título noveno da Constitución. Oitavo, perdoen. Cousa que constitúa en sinsentido en aberta contradición co feito de que un territorio é tan só a base física do asentamento do pobo que o habita. Claro, un territorio non pode ser suxeito de dereitos políticos; só un pobo pode ser tal cousa. Así tiñan resolto vostedes o problema: se Galiza é un territorio, o pobo galego non existe: é un apéndice dese territorio, que non pode ser suxeito de dereitos políticos. Ou sexa, de soberanía popular nacional. Vaites, vaites...”[6]

NotasEditar